Çocuklarda Tuvalet Eğitimi

Pek çok ebeveynin ortak sorunları arasında çocuklarının tuvalet eğitiminin nasıl verilmesi gerektiği yer almaktadır. Çocuk eğitiminde olduğu gibi tuvalet eğitiminde de kullanım kılavuzuna benzer, kati sonuçlu kurallar bulunmamaktadır. Unutmamak gerekir ki her çocuğa göre eğitim tarzı değişiklik göstermektedir. Kimi çocuklara bir şeyi öğretmek için sadece konuşarak ikna etmeniz yeterli olurken kimine örnek olmanız, kimine de uygulamada defalarca göstermeniz gerekmektedir.
Tüm bu değişiklikleri göz önüne alarak, öncelikle, çocuğunuza ne tür bir eğitim uygularsanız başarılı olabileceğini, göz önünde bulundurmanız gerekmektedir. Çocuğun başarısı ya da eğitimi algılayabilmesi büyük bir oranda eğiten kişinin yöntemlerine bağlıdır.
Tuvalet eğitiminde yaş faktörü oldukça önemli olmasına karşın bu eğitimi almak için çocuğun hevesli olması da oldukça önem taşımaktadır. Yaşı ne olursa olsun, çocuk bu eğitimi reddediyorsa zorlamamak ve konuyu en azından bir süreliğine kapatma genelde fayda vardır.
Benim oğlum 2 yaşında bu eğitimi almaya hevesli idi ve eğitime başladıktan yaklaşık 2-3 ay sonra her şey yoluna girmişti. Normal koşullarda 2,5-3 yaşından sonra başlamanın, mental ve fiziksel açıdan çocuk için daha iyi olduğu söylenmektedir. Normali de budur. Ancak, eşim ve ben çocuğumuzun yeterli olduğunu düşünerek bu eğitime başladık. Açıkçası, bazı arkadaşlarımın çocuklarının 1 yaşını doldurduktan sonra anne ve baba gibi ev bireylerinin tuvaleti kullandıklarını görünce heveslendikleri için bu eğitimi, bu ufacık yaşta vererek, başarılı olduklarını da gördüm.
Ancak, eğitime başlamadan önce sizi uyarmak istediğim bir nokta var. Eğitim esnasında çiş ya da kaka yapan çocuğun kakası ve çişi hakkında "iğğğğ! iğrenç", "off çok kötü koktu" gibi cümleler sarf etmek ya da yüzünüzü buruşturmak gibi olumsuz tepkiler vermekten kaçınmalısınız. Bazı çocuklar bu durum karşısında tuvalet yapmanın kötü bir şey olduğunu düşünerek ya altlarına kaçırmakta ya da kabızlık problemleri yaşabilmektelerdir. Sizin çocuğunuza olacak demiyorum ama bunlar da dikkat etmeniz gerekenler arasında.
2-3 yaşını geçmiş çocuğunuzun hala tuvalet ihtiyacını karşılayamadığını görüyorsanız lütfen panik yapmayın ve ne çocuğunuzu ne de kendinizi suçlayarak moralinizi bozmayın! Çünkü bazı şeyler yavaş da olsa çeşitli yöntemler ve sabırla düzelecektir. Sizlere fikir verecek bazı yöntemlerden bahsetmek istiyorum. Öncelikle çocuğunuza tuvalet yapmanın eğlenceli ve güzel bir duygu olduğunu aşılamaya çalışın. Tuvaletinizi ya da onun lazımlığını çeşitli stickerlarla süsleyebilirsiniz. Çocuğunuzun sevdiği çizgi film karakterleri, bebekler, barbieler, toplar ya da sevimli hayvan stickerları işinize çok yarayacaktır. Hatta tuvaleti olmadığı halde stickerların yanına geldiğinde çocuğunuzun onlarla bir oyun gibi onlarla konuşmasını sağlayabilirsiniz. Örneğin; siz oraya yapıştırdığınız barbie olarak onunla konuşabilirsiniz. Tabi ki konu tuvalet!
Anne: Merhaba Ece! Ben barbie, nasılsın?
Çocuk: Merhaba
Anne: Yoksa çişin mi geldi! Eğer çişini buraya yaparsan seninle çok eğlenceli sohbetler yapabilir, oyunlar oynayabiliriz.
... gibi
Bu tür konuşmalar etkili olmazsa bir de ödül yöntemini deneyebilirsiniz. Ben de ödül yöntemini kullanarak çocuğuma çiş gelmeden önce tuvalete gitmeyi öğretenlerdenim. Ben her çiş ya da kaka sonunda, sürpriz yumurtalardan çıkan küçük oyuncaklardan bir tane verdim. Henüz tuvalet ihtiyacı gelmeden önce ona bunu söyleyerek sürekli heveslendirdim. Açıkçası "sürpriz vereceğim sana" deyince gözündeki yıldızları gördüm desem yeridir. :) İşin özeti; aslında çocuğunuzu cesaretlendirerek, motive etmeden geçmektedir.
Bir başka yöntem de lazımlığı gün içinde salon ya da oturma odası gibi çok kullandığınız oda da bulundurmanız. Tabi bu geçici bir süre için! Amaç çocuğu tuvaleti hep hatırlatarak alıştırmak ve kolayca ulaşmasını sağlamak. Özellikle yaz döneminde verilen bu eğitimler sırasında oturma odanızdan halınızı kaldırmak da olabilecek kazalardan sizi bir nebze kurtarabilir. Eğer çocuğunuz, tüm denemelerinize rağmen, gözünüzün içine bakarak altına yapıyor ve bir inatlaşma olduğunu düşünüyorsanız, biraz sabredin. Yaklaşık 2 hafta kadar bu davranışın sonunda hiç bir tepki vermemeyi deneyin. Robot gibi olun. Ne bir mimik ne de bir olumsuz cümle sarf etmeyin. Hatta ona sevginizi daha fazla göstermeye çalışın. Yanlış anlaşılmasın, "aferin, iyi ki yaptın" der gibi bu hareketten sonra sarılın, sevin, okşayın demiyorum. Gün içinde daha yumuşak, sabırlı olarak sevginizi göstermeye çalışın. Eğer hala bir çözüm yoksa bir uzmana çocuğunuz olmadan ve onun haberi olmadan danışınız. eğer ona bunu söylerseniz strese girebilir. Önce uzmanla görüşerek nasıl davranmanız gerektiğini konuşabilirsiniz.
Bir çok yöntemden sadece bir kaçını paylaştığımız bu yazım umarım işinize yaramıştır.
Neşe, renk ve ferahlığın her zaman yanınızda olması dileğiyle..



İlgili Yazılar
Bebeklerde Gaz ve Kolik
Doğuma Hazırlık
Hamilelik Psikolojisi
Hamilelikte Beslenme
Bebek ve Banyo



Not: Yukarıda verilen tüm bilgiler tamamen şahsi kanaatlerdir. Sağlığınızla ilgili tüm bilgiler için bir uzmana danışınız.

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder

Görüş fikir soru ve yorumlarınızı bekliyoruz...